از هُرم عطش در همۀ دشت سراب است            دل از عطش اصغر بی‌شیر، کباب است

هر قدر که دیو و دد این معرکه سیراب            فـرزند حـسـین بن عـلی تـشـنۀ آب است

شه، تشنه و شهبانوی او تشنه، عجب نیست            نزدیک‌ترین واژه به ارباب، رباب است

بـی‌تـابی فـرزنـد گـذشت از حد و مـادر            از حال خراب پسرش خـانه‌خراب است

بی حـال شده اصـغـر و ساکـت شـده اما            گهواره هنوز از غم او در تب و تاب است

گل آب طلب کرد و عطش قسمت او شد            تبخیر شد و آنچه از او مانده گلاب است

تـاریخ نـویـسـان نـنـوشـتـنـد و نگـفـتـنـد            در پاسخ لـب‌تـشنه چرا تیر جواب است

تـاریخ نـگـفـتـه‌ست ولی تـشـنه که دیدید            هر طور شده آب دهیدش که ثواب است